خوانده مىشود و مراعات آن در اين آيه لازم است . 13 - همزهء مفتوحه در وسط كلمه كه ما قبلش مضموم باشد بنا بطريقهء ابو جعفر به ابدال همزه به حرف مجانس با حركت ما قبل خوانده مىشود و ورش در بعضى مواضع با وى موافقت كرده و در اكثر مواضع به تسهيل همزه خوانده است و باقى قراء بتحقيق همزه قرائت كرده‌اند مانند : مُؤَجَّلًا ( موجّلا ) - يَؤُدُهُ ( يودّه ) - يُؤَلِّفُ ( يولّف ) - مُؤَذِّنٌ ( موذّن ) - يُؤاخِذُ ( يواخذ ) - يُؤَخِّرُهُمْ ( يوخّرهم ) - لا تُؤاخِذْنا ( لا تواخذنا ) - فُؤادُ ( فواد ) 14 - همزهء مفتوحه در وسط كلمه كه ما قبلش مكسور باشد بنا بطريقهء حمزه و ابو جعفر به ابدال همزه به حرف مجانس با حركت ما قبل خوانده مىشود و باقى قراء بتحقيق همزه قرائت كرده‌اند مانند : فِيهِ ( فية ) - نُنْشِئَكُمْ ( ننشيكم ) - سَيِّئَةً ( سيّية ) - خاطِئَةٍ ( خاطية ) ؟ لئلا ؟ ( ليلّا ) - مُلِئَتْ ( مليت ) - إِنَّ شانِئَكَ ( إنّ شانيك ) 15 - همزهء مفردهء مضمومه در وسط كلمه كه ما قبلش مكسور باشد بنا بقرائت ابو الحسن اخفش بمناسبت كسرهء ما قبل ، قلب به ياء مىشود مانند مُسْتَهْزِؤُنَ ( مستهزيون ) ولى ابو جعفر همزه را لفظا حذف كرده و حركت آن را بما قبل نقل داده يعنى كسرهء ما قبل را بضم خوانده مانند : مُسْتَهْزِؤُنَ ( مستهزون ) - الصَّابِئُونَ ( الصّابون ) - مُتَّكِؤُنَ ( متّكون ) - فَمالِؤُنَ ( مالون ) - لِيُواطِؤُا ( ليواطوا ) و ساير قراء با تحقيق همزه قرائت كرده‌اند .